Mijn pasta-blunder

Ik houd van eten. Van uren wachten totdat de geur het huis zo gevuld heeft met specerijen dat zelfs de buren ervan mee kunnen genieten. Ik herinner me nog de geur die mijn ouderlijke huis vulde wanneer mijn moeder haar gehaktballen maakte. Een geur die me doet denken aan vroeger. En ik herinner me de geur van de ravioli met salieboter die ik twee jaar geleden in een restaurant in een klein Toscaans bergdorpje at: de geur van vakantie.

Thuisgekomen was ik vastberaden deze vakantie voort te zetten. Ik sloeg genoeg flessen wijn en een 10 kilo zak meel type 00 in om de zomer mee door te komen. En daar stond ik in een veel te kleine keuken voor al mijn vrienden pastadeeg te kneden. Om deze vervolgens een paar keer op verschillende standen door mijn handige pastamachine te halen. Dit om ervoor te zorgen dat de pasta goed dun wordt. En daardoor ook lang. Zo lang zelfs dat ik er mijn huis mee had kunnen versieren. Iets dat me –met alle respect voor een van de fijnste keukentools ooit- nooit gelukt was met mijn houten deegrollertje.

Ik maakte een simpele vulling van ricotta, spinazie en knoflook. Stopte die vervolgens tussen twee lagen pasta, ging er met mijn raviolisteker overheen et voilà: mijn ravioli was geboren. Nu nog een simpele salieboter erbij om het huis van vakantiegeur te voorzien en we konden genieten. De enige fout die ik maakte, was dat ik de ravioli op elkaar liet drogen in plaats van naast elkaar. Ik serveerde dus uiteindelijk één klont ravioli. Weliswaar goed van smaak en door de pastamachine perfect van dikte, maar gewoon nét iets minder praktisch en minder Italiaans. Gelukkig maakte de wijn de avond meer dan goed en leerde ik van mijn grote keukenblunder: laat ravioli –of elke andere pasta- te allen tijde naast elkaar drogen.

Dit artikel verscheen in het digitaal magazine van Cook & Co.

Screen Shot 2015-07-01 at 15.44.12

2 Comments Mijn pasta-blunder

  1. Paul Oosten 6 juli 2015 at 15:23

    You are not alone. Heb dezelfde fout gemaakt. Theedoek lag al vol ravioli, dus ik begon te stapelen. Ik maakte het erger door ze van elkaar los te scheuren voor ik ze in de pan deed. Daar dreef zo’n schuimlaag van vulling …

  2. Patty 6 juli 2015 at 17:06

    Haha Paul! Bij mij zijn er toen een paar gebroken, maar als je alles kapot gescheurd hebt, kan ik me zo voorstellen hoe dat eruit heeft moeten zien. Gelukkig leer je van fouten, toch? ;)

Leave A Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>